Dit boek is niet echt een boek
Het is een ik-doe-vogel serie
een verslag van de serie

Wanneer ik mijn schoenen uitdoe, op de reling ga staan
en met gesloten ogen mijn armen uitspreid
steken veren uit mijn mouwen
Vogel-schreeuwt-het-uit-me-dag verslag
Ik-doe-vogel-dag verslag
terwijl ik de wang van vogel aai

Lucht is met wonden verzadigd
Onder de wonden die me bedekken
steken jukbeenderen van vogel scherp uit
maar haar botten breken makkelijk als je ze grijpt
De geboorte-serie van zo’n kleine vogel

Gedichten ontkennen
de ik-doe-vogel-vrouw serie

Vrouw-sterft-maar-vogel-wordt-groter serie
Ze zegt, de pijn is ondraaglijk
Wanneer mijn handen zijn vastgebonden en mijn rok scheurt als vleugels
Kan ik eindelijk vliegen
Ik kon altijd al zo vliegen
Plotseling tilt ze haar voeten op
Vertaling-van-een-bepaald-vogelgetjilp verslag
van ik-doe-vogel-onder-de-reling
serie

Het karkas van de nacht zwelt op
Golven van gekwelde geesten
Één vogel
Al de nachten van de wereld
Vogel-draagt-de-tepel-van-de-nacht-
over-de-priemscherpe-Mount-Everest serie

Vogel met donkere ogen is gekrompen
Vogel is genoeg gekrompen om in mijn handen te houden
Vogel mompelt iets onbegrijpelijks zelfs wanneer mijn lippen haar snavel aanraken
Tong van vogel is teer als een knop
zo dun als een foetustong
De schopt-het-dekentje-weg-schopt-tegen-mijn-lichaam-
schopt-tegen-het-vuil-en-vertrekt serie
van kleine vogel

Uiteindelijk doe ik ik-doe-vogel zelfs als ik me ertegen verzet
Uiteindelijk zeg ik dit is geen gedichtenbundel maar een vogel

Ik zal dit bestaan overwinnen
Eindelijk zal ik er vrij van zijn

Vogel-vliegt-op-uit-het-water-en-schudt-haar-vleugels gedichtenbundel

Nu verschijnen krabbels van Tijd’s voetstappen in het boek

Krabbels achtergelaten door iele vogelbenen
gemaakt met het zwaarste potlood in de wereld

Misschien is er een testament in de krabbels achtergelaten

Dit boek gaat over het besef van
Ik-dacht-dat-vogel-deel-van-mij-was-maar-ik-was-deel-van-vogel serie
Het is een uitgesteld verslag van zo’n serie

De belofte te worden bevrijd van het boek en
van de papierdunne reling af te kunnen stappen
als ik alles opschrijf
Het is het uitgesteld verslag van mijn spijt

Engel wordt af en toe wegens waanzin
opgesloten

Ik schrijf dat ik op het ei van iemand anders zit

Met zwart krabbel ik alle woordenboekpagina’s vol
Ik schrijf terwijl ik in de vogelkooi zit

Ik weet wanneer ik je hand vasthoud dat
je geen vogel bent
Je steekt je vuile hand uit

Wanneer de bewaker aankomt verberg ik mijn tong in het dikke boek

Ik schrijf,
Op een ochtend vloog ik ver omhoog
Op een ochtend dook ik diep omlaag
Ik schrijf,
Ik zal vertrekken wanneer ik wil
Ik schrijf met mijn bek wanneer de dag aanbreekt

Ik vlieg en stop dan
Ik vlieg en tjilp dan
Binnen in mijn verzonnen wereld kan ik heel ver gaan
Geen lied
Geen echo
maar een verafgelegen plek waar alleen vrijheid is
Ik ben vogel, vogel die op die plek vliegt

Ik zweef maar 10 centimeter boven de grond

Gekke vogel in een kooi

Eens toen ik door de nachthemel vloog
drong jouw pijl in mijn hart
Fladder-fladder-angststoornis, spierkrampstoornis
Zo werd vogel een vogel

In een oogwenk
werd vogel vogel

Messcherp getjilp
Vogel is echt gek

Schoenveters van vogel laten los, slepen vuil mee
Haarlint van vogel laat los, kronkelt om een cipres

Maar ik hou, ik hou van vliegen
Ik hou ervan ver weg te gaan

Ik schrijf,
Engel, wiens tong door het moedertaalwoordenboek werd gebeten
is zo beleefd dat haar mond in brand staat

Een wit konijn sterft en wordt een rood konijn.
Het bloedt zelfs nadat het dood is.
Al snel wordt het rood konijn een zwart konijn.
Het rot zelfs nadat het dood is.
Omdat het dood is, kan het lukraak groot of klein worden.
Wanneer het groot is, lijkt het op een wolk en wanneer het klein is, lijkt het op een mier.
Je probeert een mierkonijn in je oor te schuiven.
Het mierkonijn eet alles in de buurt, het grote grasveld in jouw oor,
dan baart het twee kleintjes groter dan een regenwolk.
Je oren gonzen. Elk geluid gonst. Je oor sterft. Een konijn sterft.
Soms reïncarneert een dood konijn in een bebloed maandverband.
Af en toe trek je een dood konijn uit je onderbroek.

Elke maand trek je er een dood konijn uit en hangt het aan de muur.

Aan de muur hang je een huilen dat ruikt naar konijnenoren.

De doden zonder gezicht

rennen weg als patiënten

wanneer de deur van de intensive care afdeling opengaat

dragen ze buideltjes hart, buideltjes urine

De doden rennen naar het pad naar de onderwereld

veranderen in stenen zuilen wanneer ze omkijken en hun ogen het verleden bereiken

De doden in hun zakken kijken met ogen vol zout water naar buiten

De doden worden zuilen van water terwijl hun tranen hun botten smelten
De doden, voor altijd weg, gingen voor jou weg
trekken vruchtzakken over hun hoofd en sluiten in de rij aan om weer geboren te worden
en zeggen dat ze hun moedertaal helemaal opnieuw moeten leren
Je bent er niet wanneer ze ontwaken of zelfs wanneer ze ontbijten
Wanneer de doden van de berg uitzwermen
als kinderen die uit de deur van de eerste klas stromen
met hun schriften en schoenenzakken bij zich

een vier ton zware bronzen klok met duizend namen van de doden erop gegraveerd bungelt onder aan de helikopter
De helikopter vliegt over een hoge berg om de klok in een tempel te hangen die diep in de bergen verborgen ligt