&2026

Poëzievideo / 03.03.26

TOWN SQUARE

Tim Bongaerts



Ik loop over the town square

Ik ben geboren op the town square

Op the town square praten we cringe

Hier heb ik cringe leren praten

Hier word ik gedwongen cringe te praten

De taal zelf is vercringified

Een chungus is altijd cringe

Dat was niet mijn keuze

Het is een tweede taal

Uit alle hoeken van the town square getrokken

Op een grote hoop gelegd

Tot saus gestampt en we dopen alles

Ik word gedecentraliseerd

Woord voor woord onteigend

Help, mijn taal wordt gepolitiseerd!

Triggered, SJW, baited

Dat zijn woorden met een verhaal voor mij

Het is een slippery slope

Sorry als ik de alt-right erbij haal

Niemand liket dat

Maar ik moet iets met deze taal

De poëzie moet iets met deze taal

Taal van de brainrot

Taal van de degenerates

Taal van de straat

We zijn allemaal genoodzaakt te weten wat een skibidi toilet is

Ironie heeft ons in haar klauwen broeder

Nog steeds – hoeveel decennia is dat nu?

Het is een onmisbaar wapen op the town sqaure

We verhullen ons allemaal

We hebben geleerd van de millenial snor

Zelfs onze ironie is ironisch

Het is belangrijk daar bewust van te zijn

Wat is een gyat?

Ohio rizzler. Wat betekent dit?

Denk hier even serieus over na

Ik vind taal online

The town square is een en al taal

Taal voor het oprapen

Taal die aan mij kleeft

Ik sla de cijfers eruit

De klinkers van het marktplein

Hobbelig onder mijn fietszadel

Shoutout Harry ter Balkt

Je moet mijn poëzie eigenlijk online lezen

Mijn poëzie moet eigenlijk clickable zijn

Shoutout Maxime Garcia Diaz

Shoutout Dominique De Groen

Kijk deze reel:

In principe vind ik: alle werkwoorden moeten sterk worden

Ze moeten vliegen zwaaien klappen

Splinteren krijsen brommen breken en veel sneller

Marinetti in een hele domme waggie

Nog sneller!

Agressief expressieve hyperemotie

Snappy, memeable, quoteable

Shoutout Arno Van Vlierberghe

Ik wil gewoon communiceren

Maar mijn brein is foggy

De brainrot heeft toegeslagen in mijn poëzie broeder

De drang om te shitposten leeft in mij

Skibidi toilet doomscroll

I also choose this guys dead wife

Dat is een zin met een verhaal voor mij

Ik wil gewoon teder zijn

Ik wil gewoon emotioneel zijn

Ik wil gewoon oprecht zijn

Oprechtheid is cringe

Rebellen omarmen cringe

Fuck it

Ik voel me de laatste maximalist

Of de eerste ultramaximalist

Taal met een coat van hypercringe

In mijn gedichten vecht ik met ironie

En cringe

Ik moet rebelleren tegen ironie

Dat is geen keuze

Zweer af de pipeline

Er mag niet gemarcheerd worden

Niet door mijn gedichten

Mijn gedichten zijn ook gedecentraliseerd

Kleine eilanden

In een groep internetfora

Waar mijn aartsvijanden mijn taal ontvoeren

Am i the asshole for letting in the internet?

Check deze meme:

Waar overlap is is vuur

Die gedichten schrijven zichzelf

Het zijn simpelweg traptreden

Actie-reactie

Shoutout Hélène Gelèns

Immovable force unstoppable object

Ben nog niet ontkomen aan de ironie

Ik spreek dit in kroegen

Ik spreek dit op culturele avonden

Ik spreek dit op familieaangelegenheden

We gon’ make it through

Hou je van self referential meme culture?

Ik moet een statement durven maken:

Als je geen insider bent ben je een outsider

Ik heb daar geen moeite mee

Ik sluit je zo buiten

Wij op the town square zitten vast in codetaal

Dit is de cirkel des levens van codetaal:

Het wordt geboren en is leuk voor een paar weken

Het wordt oud en rimpelig en cringe

De ironie omarmt het

Retro taalgebruik is uitdagend

Maar het duurt voort

Voortdurende ironie verliest zelfbewustzijn

Ik zeg cringe en omg en bruh nu

Ik ben een persoon die cringe en omg en bruh zegt

Dit zijn woorden met verhalen voor mij

Gedrenkt in ironie en helemaal oprecht

Ik wil de stad in

De andere stad

Met @’s van vlees en bloed

Hout en steen baby

Hoekig, op en neer, klotsend

Ik wil gewoon een hyperbool zijn

Ik wil vuisten op die body

I wanna turn this on

Kun je je voorstellen dat ik vijftig word?

Mijn leefplekken trekken naar elkaar toe

Besmetten elkaar

De stad was schoon voordat ik kwam

Ik blijf ritmes herhalen

Mijn gedichten trekken naar elkaar toe

Besmetten elkaar

Worden bad abstracties waar nog veel aan moet gebeuren

Shoutout Maarten van der Graaff

Do you like jazz?

Mijn werk kan niet stoppen zichzelf te quoten

Ik heb meer dan een dozijn tweets over een partytent die al dan niet open is aan de kanker zijkant

Dat voelt relevant voor wat ik hier vertel

Mijn werk is self referential mozaïek

We verwijzen naar onszelf op the town square

Code breeds code

Of je het wil of niet

En het spijt me van 4chan

Het spijt me van de black pill

Het spijt me van alpha males pick up artists incels

Het spijt me van Charlottesville

Dat had mijn taal nooit mogen doen

Het is allemaal grappig

Tot het niet meer grappig is

Gradually and then all at once

Ik wil verantwoordelijkheid nemen

Een oplossing vinden

Geef me tijd

Living the meme zeggen ze

De beste truc die de alt right ooit gepulled heeft

Is de wereld overtuigen dat ze ironisch zijn

Dat ze een sprookje zijn

Dat had mijn taal nooit mogen doen





Deze publicatie kwam tot stand in samenwerking met SLAAx. Met het online project SLAAx vissen zij in de vijvers vol talent van uiteenlopende literaire platformen. Ze werken samen met om jonge schrijvers uit hun stal een verhaal, gedicht of essay te laten schrijven met het losvaste thema ‘de stad’.

Tim Bongaerts (1998) is dichter. In 2020 studeerde hij af van Creative Writing ArtEZ. In zijn werk botst de taal van het internet met de taal van de stad. In 2024 deed hij de DEMarrage bij Deus Ex Machina en in 2025 was hij één van de vier dichters in de Vers van het Mes-selectie. Verder is zijn werk onder andere gepubliceerd in de Poëziekrant, Samplekanon, DIG en Papieren Helden. Hij is tevens barman in Arnhem.

Meer van deze auteur