Het werd ‘lente’ & in alle CAPTCHA’s sneeuwde het

ik was heilig zo heilig toen
mijn huid werd afgestroopt
& ze sloegen tot het vlees van mijn botten viel
goten gesmolten tin in mijn keel, gooiden me in kokende pek

maar in mijn bel van engelendauw en hyaluronzuur
leefde ik voort & voort
uit mijn wondes vloeide roze melk.

Het perspectief van waaruit je deze scène ziet
is niet dat van een mens
niet dat van een dier spook of duivel

in CAPTCHA world
only the objects survive

moe/sad/haat dit
(ooit zal ik deze dagen missen)

wil zweven, deep chilled buiten de tijd

in verlaten snowcorelandschappen
met mijn martelaarspalm & kroon van bevroren wangvet
(de vlokken lichten op in de cameraflits & behalve de sneeuw is alles donker, onder viaducten, in bossen, beton en schors glimmend van zwart vocht)

… en daar klinkt die stem weer?? Stijgt op uit het slib, uit gesmolten winters, de gonzende kabels
daaronder:

> are you human(derogatory)?

>> (aarzelend) ik had een iPhone en een droom

>> (trillende lip, ogen vol tranen die nooit vallen) ik weefde een net van eenhoornharen en bijendons, ik wilde prachtige dingen vangen maar ik strikte alleen monsters

& toen ik ontdekte dat ik als kind mezelf had ingeslikt
een levensgrote kopie
gemaakt van ijs dat niet kon smelten
in mij en met mij is ze gegroeid
bij de kleinste schok zal ze breken
de scherven zullen in mijn vlees de oorspronkelijke vloek kerven
de source code van het slechte leven
tja, toen ik dat ontdekte …

>> (krankzinnig giechelend) my childlike wonder came back when I went analog and I think you should do it …

> probeer het nog een keer

in de wazige, korrelige foto’s in de grid klik je eerst alle auto’s aan
dan alle bussen
dan alle trappen

> klik nu alle zuurstofmoleculen aan
> elke bacterie elk virus elke schilfer microplastiek
> miasma’s van low-key alledaags fascisme

anonieme landschappen brokkelen af
wat het ook is dat hier is gebeurd
alleen het zachte is weggeschroeid
geen levend weefsel in de betonscapes
de onnatuurlijke hoeken

dan, plots: een schaduw op het asfalt, achter het stuur van de bus linksonder in het raster … pixelartefact? Of heeft de ijzige dood je eindelijk ingehaald? Koud zweet parelt op het scherm —

ja, ik WAS heilig, IK was heilig, die Kalte Z-Z-Zophie
Ijzingwekkende Vrouw van de Laatste Voorjaarsvorst
in die nachten kroop ik overal als koolzuursneeuw
ademde ijsbloemen
deed de prille kiemen van de mei knisperen en breken

& als ik wilde rusten knipte ik met mijn vingers
& rees de grond vanzelf omhoog
& overal waar ik mijn hoofde legde
bloeiden sneeuwklokjes & winterheide & toverhazelaar op uit de bevroren grond

we waren de ijsheiligen
unstuck in time sinds de seizoenen uit hun hengsels vlogen

& ik was een engel een ijzige engel ik was strak en glad en schitterend

nu heb ik geleerd te kijken als een machine
in besneeuwde CAPTCHAscapes wil ik platgedrukt naar adem happen
dimensieloos worden
als synthetisch gas ~

~ floating ~

~ floating ~

⋆✴︎˚｡⋆ so clear pilled i can see through the Matrix ⋆｡˚✴︎⋆
i’m not left wing or right wing, i have angel wings that grow whenever i transcend into space …

nu drijven we op smeltwater & fantaseren we over geweld

onze gezichten stralen als gloeiend ijzer

we dalen neer
een schitterende kolom van transparante lichamen
& ijzige vlammen
die van de aarde tot ver in de kosmos reikt

dalen neer aan de rand van een woestijnstad

in tanks vol vloeibare stikstof
169 graden onder nul
rusten cryogeen bevroren miljardairs

in de perfecte toekomst
als de mens onsterfelijk zal zijn
een superwezen
versmolten met een almachtige AI

zullen ze herrijzen

bewustzijn geüpload op koele wolken
in de kristallen lucht

maar wij willen in de meinacht klauwen in bevroren grond
onze handen rauw schuren

so clear-pilled ik zie die toekomst zonder lichamen
zonder hun cycli de verknoopte lussen
& het wemelen van de donkere tijd

alleen nog een transparante vlakte
die zich uitstrekt in de eeuwigheid

maar in de marges van de infinite scroll
zullen we samenkomen
anonieme ijsdraak
anonieme chimaera
anoniem plantaardig lam

we fantaseren over geweld

bloedend losgerukt van het weer zweef je
& fantaseert over geweld

met je nagels als schitterende ijspriemen
prik je koeltanks lek
een tikje tegen die stijf gevroren lijken
& ze vallen als domino’s
spatten uiteen in duizend scherven

je fantaseert over

crushed ice 4 ur white russian

tigers w/ a frozen milk brick on a hot day