Of de herder op bruine grasnerven bang is gezien het ontbreken van regen
woedend de visser in stijgende Nemodiepte staart vanwege het uitblijven van de vangst
onder het zonnegebrul de man met de zeis dan als zaaier krom sjokkend
een zwaarst beteugeld paard met hangende kop aanvloekt of met ijzeren
scharen tot over horizonten op verdroogde velden aarde omklappend
scalpeert, & of er alleen maar meer compagnieën dikbuikige vloten waren-
& wapenbol met landclaims ondertussen om alle globes heen zwepen:
geen blik haast zich naar degene die daar in huid & verenkleed uit ruïnes
moest vluchten & valt, *geen ploeg staat stil vanwege een stervende*, alleen
jij, klapperende vogel, bent zo ver je kan opgevlogen, snel dichterbij
op deze verdorde tak niet weg te kijken in herinnering aan
jouw eenmalig ontkomen nagevoeld met hulpeloze rouw.


Was der Fall ist

Ob der Hirte auf Braungrasnarben bangt angesichts fehlenden Regens
wütend der Fischer in steigende Nemotiefe starrt übers Ausbleiben des Fangs
unter Sonnengebrüll der Sensen- dann als Sämann krumm trottend
ein schwerst gezügeltes Pferd mit hängendem Kopf anflucht oder mit eisernen
Scharen bis über Horizonte auf vertrockneten Felder Erde umlegend
skalpiert, & ob stets noch mehr Kompanien fettbauchige Flotten waren-
& waffenprall mit Landansprüchen inzwischen um alle Globen peitschen:
kein Blick eilt zu dem, der dort in Haut & Gefieder aus Ruinen
flüchten musste & fällt, *kein Pflug hält wegen eines Sterbenden an*, allein
du, burrender Vogel, bist so weit dir möglich aufgeflogen, rasch näher
auf diesem verdorrten Ast nicht wegzuschauen in Erinnerung an
dein einmaliges Entrinnen nachgefühlt mit hilfloser Trauer.

Wat het geval is is een door de auteur vertaalde versie van zijn gedicht Was der Fall ist. Birkholz liet zich inspireren door een herinterpretatie van Ovidius’ Metamorfosen en het late Duitse expressionisme. Het gedicht voegt zich bij andere, bestaande poëzie over de val van Icarus zoals geschilderd door Pieter Bruegel de Oude. Birkholz wijst ons op een in 1992 gepubliceerd essay van T. van Deel over de poëzie van W.H. Auden, William Carlos Williams en diverse Nederlandse dichters die de geschilderde Val van Icarus in hun werk behandelen.